bevrijd !

 

Hier willen we graag een aantal getuigenissen meegeven van mensen die via coaching zichzelf bevrijd hebben van perfectionisme. De teksten worden integraal weergegeven zoals ze ons bereiken.

 

Vanessa  -  maart 2017

 

Als ik mijn persoonlijke evolutie bekijk van december tot nu, dan komen er 2 kernwoorden in mij op: “bewustwording” en “rust”.

En dit in amper 3 maand tijd.

 

Ik ben mij de afgelopen weken veel bewuster geworden van mijn eigen gedrag en de invloed hiervan op anderen. Ik zat gevangen in mijn eigen ‘denken’, een soort ‘doem-denken’ waarbij alles negatief en triestig was. Ik ‘moest’ altijd van alles maar mocht niks.

Ik werd doodmoe (en vaak ook ziek) van alle zaken die ik moest, van de onrust in mijn hoofd en vooral van mezelf.

Ik vond mezelf een vreselijk irritant mens en zat in een neerwaartse spiraal.

Nu heb ik het gevoel dat ik stap voor stap uit deze spiraal draai.

Uiteraard zijn er nog slechte momenten. Maar deze overheersen niet meer zoals bij aanvang van de behandeling. Ik heb ook snel door wanneer ik weer in één of andere vorm van mijn patroon glijd en ik heb nu de kracht om er tegen in te gaan. Vaak gebeurt dit spontaan, af en toe doe ik dit bewust.

 

In tegenstelling tot vroeger kan ik nu…

 

  • … even tijd maken voor een lekkere kop thee of een lekker glas wijn
  • … ontspannen TV kijken met mijn gezin ipv overal werk te zien dat nog moet gedaan worden
  • … genieten van de aanwezigheid van onze (nieuwe) vrienden ipv het als een verplichte sociale activiteit te aanzien waar ik ‘moet’ doorkomen
  • ...het belang van deze vriendschap ook waarderen
  • ...mezelf losmaken van het conflict met mijn schoonbroer: ik weet dat ik alles gedaan heb om weer te kunnen omgaan met elkaar en steek er dan ook geen (negatieve) energie meer in, er zijn andere zaken en mensen belangrijker
  • … enigszins begrijpen waarom mijn ouders vaak gemene opmerkingen maken (ze hebben ook een duidelijk patroon) en kan ik dit voor mezelf een plaats geven (ik sta soms nog wel perplex van wat ze uitkramen, maar laat de opmerkingen niet meer in die mate binnen komen dat ik er ongelukkig of ziek van word). Ze kunnen er in feite ook niets aan doen…
  • … heel af en toe een oogje dicht knijpen in het huishouden. Van de zaken die ik toch per sé in orde wil (bv. auto wekelijks stofzuigen, huis netjes, kasten ordelijk e.d.) besef ik nu dat ik dit zelf WIL en dus niet ‘moet’. Deze andere invalshoek brengt rust ipv een opgejaagd en chagrijnig gevoel als ik deze taken uitvoer
  • … mijn eigen aandeel zien als ik ‘erover’ ga en niet meer in de slachtofferrol duiken die ik zo vaak aannam. Ik kan ook sorry zeggen ipv te blijven wijzen naar de andere die maar moet begrijpen ‘hoe moeilijk en zwaar ik het heb!’
  • … relaxter omgaan met het huiswerk van de kinderen wat niet wil zeggen dat ik de boel de boel laat, maar in plaats van te eisen dat ze voor school werken en goeie punten halen, leg ik het in hun handen
  • … meer genieten van Tim als partner (voorheen was hij één van de velen die ook nog eens aandacht wou van mij op momenten dat ik net eens een tikkeltje tijd had voor mezelf – “de egoïst”! J) Nu besef ik meer en meer hoe kostbaar deze momentjes zijn en hoe jammer het is dat we het afgelopen jaar zo weinig quality-time met elkaar hebben doorgebracht

Er zijn nog heel wat kleine voorbeeldjes, maar allen komen ze op hetzelfde neer: bewust worden van mezelf en bewust worden van de zaken die écht belangrijk voor me zijn.

 

En dat alles brengt RUST in mijn hoofd. Rust die ik lang niet meer gekend heb…

 

Ontzettend bedankt voor àlles wat je me geleerd & doen inzien hebt! Dit is onbetaalbaar… !

 

 

Olivier  - 35 jr - september 2015

 

Ik ben met Benedikte in contact gekomen via het traject van Het Ontwikkelingsinstituut mbt ‘Perfectionisme’. Sedert jaren kampte ik met de vele nadelen ervan en heb ik eerder ook al verschillende soorten therapie gevolgd.  Ik was in het begin zeer sceptisch en had het ook moeilijk om op zoek te gaan naar mijn ‘vrije kind’ en de delen in mij die mijn gedachten en gedragingen aansturen, omdat deze op het eerste zicht niets te maken hadden met de symptomen waarvan ik last had (angstaanvallen, rusteloos en droevig zijn, piekeren, te weinig genieten van wat echt belangrijk is). 

 

Maar na amper 2 sessies, zat Benedikte er recht op en heeft zij rust en zelfvertrouwen gebracht. Niet alleen in mijn leven, maar vooral ook in dat van mijn vrouw en mijn kinderen.  Ik geniet nu dagelijks van dat vrije en blije gevoel !

              

 

Luc  - 54 jr -  april 2015

 

Of ik even wil verwoorden hoe ik het ervaren heb, wat het met mij heeft gedaan. Tuurlijk wil ik dat. Aangezien ik me intussen bevrijd voel, gaat het onder woorden brengen van gevoelens ook veel makkelijker, vanzelf eigenlijk. Ik durf (meer). De denkbeeldige muur is na zovele jaren gevallen. Het voordeel van beeldspraak is dat je met weinig woorden veel kunt zeggen. Door allerlei omstandigheden die het leven kleuren en verkleuren, heb ik ook mijn rugzak geladen, beladen, volgepropt. Zo veel mogelijk meenemen, niet? Boeken, kennis, ballast, werk, werk, werk. Gaandeweg voelde ik die rugzak zwaarder worden, op den duur onaangenaam zwaar. Wat ooit een lust was, werd een last. Door de last ben ik mezelf als mens uit het oog verloren, ben ik mezelf voorbijgelopen. Het leven werd een fata morgana: onbereikbaar. De niet-aflatende drang naar perfectie, in se om op te vallen, eigenlijk om graag gezien te worden. Compensatiedrift. Op een dag kwam de val. Burn-out. Het zwarte gat.

 

Als de bobijn op is, is de tijd gekomen om te veranderen, om ballast overboord te gooien, om het evenwicht te herstellen. Dit gaat niet vanzelf, want het patroon van perfectionisme is een lelijk beest. De drang om te laten zien wat er zoal in de rugzak zit, valt weg. Dat is het wat ik nu voel: het evenwicht is hersteld. Na zovele jaren heb ik mezelf terug. Het leven voelt nu veel lichter aan. De last is weg, de lust is terug. Bevrijd zijn betekent (voor mij): de kracht vinden om het werk niet meer nodig te hebben, met zelfvertrouwen in de wereld stappen, authentiek blijven, zelfzorg, samen-zijn, eenvoudig genieten, niets moet. En als het even lastig wordt, is het tijd voor een moment van vertraging en verstilling. Ook dat krijg je mee tijdens de coaching.

 

 

Lien - 29 jr - mei 2014

 

  • Nooit gedacht dat 'iemand als ik' ooit de innerlijke rust zou kunnen ervaren die ik nu voel! Niemand stond verder van de woorden rust, mildheid en aanvaarding dan ik.
  • Uitgeput door het streven naar succes, de drang om aanvaard te worden en het altijd maar meer en meer willen kwam ik bij u terecht. Je verrichte wonderen! Vandaag kan ik oprecht zeggen: ik hou van mezelf! Ik kan alleen zijn met mezelf(!) en ik heb geen drang meer naar anderen hun goedkeuring. Ik leef! Ik geniet!  En ook de angsten over mijn toekomst kan ik nu loslaten.
  • Ik ben ok met wie ik ben, met wat er is, en wat er komt!  Mijn lichaam heeft eindelijk de rust gevonden die nodig is om te herstellen!
     

 

Clarissa  -  32 jr -  maart 2014

 

  • Het was tijd. Tijd om "het" aan te pakken. "Het", de draak in mijn gevoel; De draak die altijd op me ging zitten, een groot log beest. Voor Marcel een deel dat het goed met je voor heeft, maar niet langer meer werkt. Een patroon dat je activeert als je een kindje bent om te overleven, maar heden niet meer goed functioneert. De draak was sterk. Deze onderdrukte mijn levenskracht, mijn "willen leven" ... De draak, beeld voor perfectionisme: het verstikt je, remt je in je creativiteit, maakt je nukkig en leeg, laat je piekeren, maakt je uiteindelijk onaangenaam voor je naasten en collega's, enz ... En weet je wat vreemd is: je wilt altijd maar het beste en voldoen, en blijkt dat het toch nooit goed genoeg is voor je omgeving. Op de duur loop je gefrustreerd rond. Gevangen in je eigen constructie. Dus beter wat meer aandacht aan jezelf besteden, de bevestiging in jezelf halen, en van daaruit leven.
  • En zo begonnen we aan ons coachingstraject. Ik zag het meer als hand in hand samen een weg bewandelen en iets ondernemen. Je hebt er moed voor nodig. Want hoe lastig die draak jou ook het leven maakt en zelfs soms tot zelfdestructie leidt, hij was me vertrouwd. Het was moeilijk om hem los te laten. Als doelstelling formuleerden we: "Ik wil een liefdevolle vrije vrouw zijn, onafhankelijk van de liefde". Eigenlijk wou ik gewoon mezelf zijn, terug dat "vrolijke, vrije wezen" zijn. In staat zijn om voor mezelf uit te maken of ik iets goed doe. En of het wel bij me past en goed voor mezelf was. Niet meer iets doen in functie van de goedkeuring of het verkrijgen van de liefde van buitenaf.
  • Zelfzorg, daar moest ik aan werken. Geen gemakkelijke: wat was dat eigenlijk? Dat leek me zo iets vreemds. Ik had er geen contact mee. Het was zelfs zo diep ingebakken, dat Marcel me eens tijdens een sessie vroeg: "En voor wie doe je dit nu?". Ik antwoordde fier: "ah, voor mijn omgeving". "Wees eens iets specifieker", zei hij.  Ik begon allerlei namen op te noemen. Tjonge, wat was die draak een lastig beest, zich lekker zwaar nestelend op mijn schoot ... "Natuurlijk niet!", reageerde Marcel, ietwat verbouwereerd, "Je doet dit voor jezelf, ... voor JOU!". Verdorie toch, was ik dit alweer vergeten...
  • Maar we wandelden verder, hand in hand, en algauw kwam er een doorbraak. We lieten delen samenwerken en riepen het vrije kind op. Dankzij de methodiek van Marcel werd mijn draak op mijn schoot kleiner, en begon het andere deel "leven" meer bestaansrecht te krijgen. Mijn levendige, sterke 'ik' kreeg weer ruimte om te ademen, te spelen, creatief te zijn, er te zijn.... op een veilige manier. En daarnaast leerde ik aan zelfzorg doen en mijn grenzen stellen, handelen van op je eigen grond, op een liefdevolle manier. Van daaruit leven en liefhebben.  En weet je wat? Het effect ervan is duurzaam ...
  • Bij deze een oproep aan degene die de patronen herkennen die binnen het beeld van perfectionisme passen: doe er iets mee, zorg voor jezelf, en vraag hulp om je te bevrijden. Daarna zul je weer leven, vanuit je authentieke zelf. Dat is wat onze maatschappij nodig heeft. Levendige, gezonde, creatieve mensen... 

 

Ronald - 49 jr - februari 2014

 

  • Al wist ik dat Geluk belangrijk was in mijn leven, …. Toch kwam het bij mij vaak na Resultaat op z’n plaats. Marcel heeft mijn Resultaat en mijn Geluk tot één harmonieus geheel helpen brengen, waardoor ik nu meer tijd heb voor me zelf en mijn dierbaren. Ik kan nu van zo veel meer genieten en nieuwe dingen ontdekken en kan ik nog meer aan anderen geven. Van hieruit heb ik andere sterktes in mezelf ontdekt waardoor ik mij beter op zaken kan focussen en zo ook mij rustiger kan concentreren op mijn professionele doelstellingen. Marcel, ik ben je dankbaar! Ronald

 

Wim -  46 jr -  februari 2014

 

  • Ik weet wel dat het jaren duurt vooraleer een kernpatroon helemaal aangepast is, maar nu heb ik het gevoel dat ik op 10 weken tijd een enorme sprong voorwaarts gemaakt heb. En door wat te doen… ik heb geluisterd naar de oproep: ‘wordt het geen hoog tijd om eens iets aan je patroon te doen’.
  • De inzichten die komen door op zowel de over- als ondergewaardeerde delen in mezelf te werken, zijn fantastisch. En ze komen zo snel wanneer Marcel met ons praat. Het voelde aan alsof mijn enige verdienste bestond uit de bereidheid en de openheid om naar mezelf te luisteren. Dankjewel Marcel, omdat je er was en omdat je er zult zijn als ik het ooit weer even niet alleen kan!
  • Dankzij de bevrijding uit het perfectionisme, doe ik nog steeds wat ik doe, maar het wordt zóóveel meer genieten. En neem ik weer eens wat veel hooi op m’n vork, dan maakt het deel in mij dat rust nodig heeft even van zijn oren.

 

Tomas - 39 jr - februari 2014

 

  • Als mensen mij vragen wat er nu werkelijk veranderd is sinds de coaching rond perfectionisme dan antwoord ik meestal zeer kernachtig: “Mijn levenskwaliteit is er op vooruitgegaan.”  Voordien ervoer ik een zwaarte doordat mijn gelukkig zijn belemmerd werd door mantra’s als ; “moeten voldoen aan”, “zorgen voor” of “in gunst staan van”.
  • Het volume van de strenge innerlijke stem is intussen getemperd en er is plaats gemaakt voor mildheid, vrijheid en het toelaten van kwetsbaarheid. Het perfectionistisch patroon zal immer blijven maar mijn bevrijding zit in de gebalanceerde samenwerking tussen denken en voelen.
  • Deze (herwonnen) vrijheid maakt dat ik een proces gestart ben om dichter tot mijn authentieke zelf te komen.

 

Sarah - 39 jr  - januari 2014

 

  • Mijn gevoel van bevrijding is het grootst bij het inzicht dat ik niet meer verzorgd of beschermd dien te worden door iets of iemand buiten mij. Ik heb contact gemaakt met mijn enorme kracht binnenin. Het voelt alsof ik dichter bij mijn persoonlijke waarheid ben gekomen, ook al kan ik ze niet vatten in woorden.
  • Ik voel me vrijer, onafhankelijker en blijer. Ik maak bewustere keuzes. Zo bijvoorbeeld kan ik bewuster kiezen om geen contact meer te onderhouden met bepaalde mensen. Iets wat ik al langer wou, maar nooit eerder zo bewust voor mezelf kon beslissen. Zo ga ik bijvoorbeeld niet meer op automatische piloot shoppen als ik een opkikker nodig heb. Ik zoek meer naar zinvolle invulling, in plaat van onbewuste opvulling van leegte. Ik ben minder angstig dat ik mezelf zal verlaten. ik vertrouw op mezelf. Ik ben blij met deze voorbeelden als blijk van mijn intuitie in actie.

 

Valerie - 17 jr  -  januari 2014

 

  • Ik heb altijd geweten dat je nooit over alles de controle kan behouden, maar toch was dat wat ik altijd wou doen. Ik ben gaan beseffen dat het ook zonder die controle perfect kan gaan en ik heb geleerd om daar in te geloven. Het is alsof er een enorme last van mij schouders is gevallen en ik veel eerlijker ben tegen vrienden en de mensen om me heen. Ik ben veel zelfstandiger en ben nu tevreden als ik zelf tevreden ben en niet pas als de mensen rondom mij dat zijn. Ik waardeer nu enorm wat ik doe, ook als anderen dat niet doen. En alles perfect doen gaat niet, dus waarom streven naar perfectie? Het mag ook eens een keertje minder zijn!

 

Ingrid -  37 jr -  december 2013

 

  • Ik heb een soort rust gevonden. Een tevredenheid met wie ik ben en het fantastische ervan is ik heb er niet voor moeten werken en ik heb er ook niets voor moeten inboeten of verliezen, en dat was hetgene waar ik het meest schrik voor had, want ik was ervan overtuigd dat je niet alles kan hebben dat er dan wel iets moest afgegeven worden, ik zou dan wel iets anders verliezen. Niets was minder waar. Ik heb er alleen mee gewonnen. Ik ben meer en meer in mezelf gaan geloven en hoewel de waardering van de andere altijd leuk is, heb ik die waardering niet nodig om mijn eigen bestaan te rechtvaardigen en dat is een hele bevrijding.